“Verlaat ons niet” Jeremia 14:9c

Het teksthoofdstuk verplaatst ons naar een tijd, waarin Juda geteisterd werd door hevige droogte. Jeremia tekent ons in enkele korte trekken het verschrikkelijke van zo’n periode. Er is sprake van Jeruzalems geschrei, van lege vaten, van een gescheurde aarde en van dorst versmachtende beesten. De toestand is ernstig voor stad en land, voor rijk en arm, voor mens en dier.

Ernstig! Is dat woord ook niet van toepassing op de situatie in de wereld, waarin God ons een plaats gaf? Als we een nieuw jaar zijn binnen gegaan, moeten we dan niet net als Jeremia in vele dingen het ongenoegen van God lezen?

En wat nu? Kijk, Jeremia gaat in gebed; hij gaat met deze nood, maar vooral met deze vrees tot God. Hij schaart zich in de rij van voorbidders, waarvan de Heilige Schrift ons spreekt: Abraham, Mozes, Samuel, Daniël. Maar er is er Eén, Die meer is dan al deze voorbidders samen: de Heere Jezus Christus, Die zit aan de rechterhand des Vaders om altijd voor Zijn kerk te bidden. Zijn gebed heeft oneindige kracht, omdat het rust op Zijn volkomen offerande aan het kruis gebracht. Ja, uit Zijn verdienste wordt ook de biddende Jeremia bediend, als hij roept: “Verlaat ons niet!” We horen daarin, waar het Jeremia om te doen is, namelijk om God en Zijn gemeenschap, want leven zonder God is erger dan de dood. Weten wij dat al? O, dat is genade, want van nature zoeken we God niet en vragen we niet naar Hem. Maar genade, ja genade doet ons hongeren naar Gods gemeenschap. En dan begint bij Jeremia het gebed in de diepte, in de ootmoed, in de schuldbelijdenis. Het is bij hem geen treuren over de gevolgen van de zonde, maar het gaat hem om de oorzaak, de zonde zelf, de breuk met God. Nee dan verheft hij zich niet boven zijn volk, want hij spreekt van onze ongerechtigheden, onze afkeringen.

Herkennen we ons in deze biddende profeet, die worstelt met God: Verlaat ons niet? Dan gaat het niet allereerst om de nood, maar om God. We denken aan ons volk, ons land, de kerk, denken we ook aan onszelf? Een stroom van ongerechtigheden heeft de overhand op mij. De kring wordt wijd getrokken, maar de spits is toch ook weer persoonlijk. Misschien benauwt ons dat. Dat hoop ik maar, opdat we in dit nieuwe jaar onder de klem van Gods Woord niet meer uit kunnen en dat de Heilige Geest zo waait in ons leven, dat er niets van overblijft dan één hoop zonde, schuld en oordeel.

Misschien denkt iemand: Is dat nou iets voor het nieuwe jaar? Zeer zeker, en weet je waarom? Wel, omdat het kruis van Christus iets, ja alles is voor het nieuwe jaar. En dat kruis rijst hemelhoog op uit deze enkele tekstwoorden. Wie denkt bij die woorden niet aan het diep-ingrijpende kruiswoord: “Mijn God, Mijn God, waarom hebt Gij Mij verlaten?” Christus daalt af in de diepte van de God-verlatenheid. Daar heeft Hij geleden, gestreden, geworsteld. Waarom heeft Hij zo diep gebogen? Omdat Hij de eer van Zijn Vader wilde verhogen en omdat Hij zondaren liefhad. Hij heeft de schuld van de Zijnen op Zich genomen. De straf die ons de vrede aanbrengt was op Hem, en door Zijn striemen is ons genezing geworden. Uit deze enkele woorden druipt het Middelaarsbloed van Christus. Dat bloed, waarmee Zijn dienaren ook dit jaar weer mogen uitgaan; het bloed van het Lam Gods, in Wie God Zijn recht volkomen heeft verheerlijkt.

Ons aller leven is getekend door het feit, dat wij God verlaten hebben, al in het paradijs. Nochtans klinkt Gods roepstem: “Keert weder, gij afkerige kinderen en Ik zal uw afkeringen genezen”. Nog is er behoudenis, ook in het jaar des Heeren 2021. Neem dit woord dan mee. Jeremia weet dat het verdiend is als de Heere voorgoed vertrekt en nooit meer terugkomt. Dit is het ergste, ook voor ons, voor ons volksleven, voor het kerkelijk leven, voor het persoonlijk leven. De Heere brenge ons op de knieën met dit gebed: Verlaat ons niet En Hij verhore ons om Christus’ wil, Die verlaten hing op Golgotha’s heuvel. En de verhoring van het gebed doet in het geloof zingen: “Hij blijft mij bij in alle tegenspoeden, Zijn stok en staf zal altoos mij behoeden!”

 ds. R. Kattenberg


Agenda

woensdag 20 januari 2021 19:30
ds. A. J. de Waard
zondag 24 januari 2021 10:00
Leesdienst
zondag 24 januari 2021 16:00
Leesdienst
zondag 31 januari 2021 19:00
ds. D. W. Tuinier